و لا حقين تقدّم و تأخّرى نيست . همه با يكديگر در عالم فوق زمان كه عالم عبور از ملكات طبع و غرائز است و بالأخره عبور از شوائب ربوبيّت و وصول به مقام رفيع عبوديّت مطلقه ، مشترك ، و رفيق سفر و يار و همراه خواهند بود ، و بنابراين در مقصد نيز كه مقام لقاى حضرت احديّت است با هم بوده و بين ارواح آنان يك نوع معيّت روحى و خلوص و صميميّت فطرى و يك نوع اتّحاد حقيقى پيدا خواهد گشت . و لذا آن صفات و خصوصيّات و اخلاق و آداب كه در بعضى مشهود است در بعض دگر نيز مشهود و معلوم مىگردد . حضرت ابراهيم عليه السّلام عرض مىكند : فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَ مَنْ عَصانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ « 1 » . « اى پروردگار . . . كسانى كه از من پيروى كنند آنها از من خواهند بود و كسانى كه مخالفت ورزند پس به درستى كه امر آنها به دست توست و تو آمرزنده و مهربانى » . اين اتّحاد و يگانگى در اثر اطاعت كه طبق كلام ابراهيم تابعان را از جنس خود ابراهيم قرار مىدهد ، ناشى از تسليم روحى و معنوى است گرچه از نقطه نظر مادّى و خارجى با او پيوند خويشاوندى نداشته باشند ، و به عكس اگر آن اتّحاد و معيّت روحى نباشد و اختلاف روحى بين دو بدن حكم‌فرما باشد پيوند رحميّت و خويشاوندى مثمر ثمر نخواهد بود . وَ نادى نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَ أَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمِينَ * قالَ يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ فَلا تَسْئَلْنِ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ « 2 » . چون طوفان در زمان نوح عالم را گرفت و آب بر سر كوه‌ها بالا آمد و پسر نوح حاضر نشد در كشتى بنشيند و تمرّد نمود ، همين كه نزديك بود غرق شود ، « نوح به درگاه خدا فرياد كرد و گفت : اى خداى من اين فرزند من از اهل بيت من است ( كه وعده دادى آنها را از عذاب نجات دهى ) و البتّه وعدهء تو حقّ است و تو راستين‌ترين حكم‌كنندگانى ( و البتّه طبق وعدهء خود فرزند مرا از غرق رهائى ده ) .

--> ( 1 ) سورهء ابراهيم 14 - آيه 36 . ( 2 ) سورهء هود 11 - آيه 45 و 46 .